Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την απόλαυση του dirfys.gr. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας

Παρασκευή, 14 Αυγούστου 2020
  • >
  • >
  • >
  • >
  • >
Στενή
Ένα από τα διασημότερα χειμερινά θέρετρα της Ελλάδας
Χιλιαδού
Η Χιλιαδού είναι μια άγριας ομορφιάς παραλία
Ο Βράχος
Ένα πολύ αξιόλογο αναρριχητικό πεδίο
Καταφύγιο
Το καταφύγιο 'Μ. Νικολάου' βρίσκεται στη θέση 'Λειρί' στην Δίρφη
Μονή Ερίων
Η εκκλησία είναι μονομερίτικη, κτισμένη δηλαδή σε μια μέρα

Καλώς ήρθατε στο dirfys.gr, ένα site στο οποίο μπορείτε να βρείτε σχεδόν τα πάντα σχετικά με την περιοχή της Δίρφυς. Σκοπός μας είναι να δείξουμε και να αναδείξουμε τις ομορφιές της περιοχής σε όσους δεν την έχουν επισκεφτεί, να προσφέρουμε χρήσιμες πληροφορίες στους κατοίκους της και να φέρουμε πιο κοντά τους απανταχού Δίρφυους.

Καλή περιήγηση

 

                                                                                                                          

ΣΤΕΝΗ ΕΥΒΟΙΑΣ

ΣΤΕΝΗ ΕΥΒΟΙΑΣ

ΣΤΕΝΗ ΕΥΒΟΙΑΣ   Ένα από τα διασημότερα χειμερινά θέρετρα της Ελλάδας. Ένα από τα γραφικότερα χωριά της Εύβοιας, κτισμένο στις παρυφές της Δίρφυς, του ψηλότερου βουνού  της Εύβοιας, 30χλμ. Από τη Χαλκίδα. Η  πρώην κοινότητα Στενής έχει 1.280 κατοίκους, είναι η έδρα του Δήμου Διρφύων ...

Δίρφυς: Άνω Στενή - Σ2 - Ράχη Συκά - Καταφύγιο...

Δίρφυς: Άνω Στενή - Σ2 - Ράχη Συκά - Καταφύγιο...

      Μια πολύ ωραία, κυκλική και σχετικά εύκολη διαδρομή με αρκετή βλάστηση (έλατα, καστανιές, βελανιδιές). Από το γήπεδο της Άνω Στενής περπατάμε ανηφορικά σε άσφαλτο για 250 m και στρίβουμε δεξιά σε χωματόδρομο που βγάζει στη διασταύρωση για τα μονοπάτια Σ2 και Σ3 (Ξεροβούνι)....

Ναός Αγίας Παρασκευής-Λούτσα

Ναός Αγίας Παρασκευής-Λούτσα

Από την Μονή που υπήρχε σε μαγευτική θέση της Κοινότητας Λούτσας σώζεται μόνο ο ναός της Αγίας Παρασκευής που είναι σταυρεπίστεγος (τύπου Α κατά τον Αναστάσιο Ορλάνδο). Η τοιχοδομία του τοποθετείται στον 15ο ή 16ο αιώνα. Ο ναός της Αγίας Παρασκευής (10,40μ. x 7,40 μ.) στηρίζεται, νότια και δυτικά,...

ΧΟΡΗΓΙΑ σε αποφοίτους Γυμνασίου ΣΤΕΝΗΣ ....

ΧΟΡΗΓΙΑ σε αποφοίτους Γυμνασίου ΣΤΕΝΗΣ ....

                ΔΕΛΤΙΟ                                                    ...

Το μεγαλείο ψυχής του ιερέα που έχασε τον επτάχρονο γιο του από το φονικό «έθιμο» των βεγγαλικών

7xrono 666x399

Είχε πει το «Δεύτε λάβετε φως», το χαιρόταν. Θυμόταν που πάλευε μικρός να πάρει πρώτος τη φλόγα. Τώρα παπάς, ξέρει πως δεν είναι αυτό το φως, άλλο φως έχουμε ανάγκη να πάρουμε, τώρα το ξέρει, αλλά συνεχίζει να χαμογελά με το πάθος των μικρών παιδιών που θέλουν να είναι πάντα πρώτοι. Κι ύστερα γέμισε φώτα η Εκκλησία. «Πάμε, Χρηστάκο» είπε στον γιο του που ήταν δίπλα του. Χαιρόταν ο Χρηστάκος, μπορεί κάπως να λέγανε για τον παπά πατέρα του τα πρωτάκια από το δημοτικό, αλλά σήμερα… σήμερα ήταν άλλο. Φορούσε τη χρυσή στολή με τα κόκκινα και του πήγαινε.

Αυτός, που ούτε στιγμή δεν μπορούσε να μείνει ήσυχος, σήμερα καθόταν δίπλα στον πατέρα του περήφανος. Τον κοίταζε ο πατέρας του: Μωρέ, σαν να ψήλωσε ο μπόμπιρας! «Πάμε, Χρηστάκο, πάρε το εξαπτέρυγο». Βγήκαν έξω στο προαύλιο όπου ήταν η εξέδρα, ήταν λίγο πριν από τις 12. Ο παπα-Διονύσης τη φοβόταν αυτή τη στιγμή. Τα τελευταία χρόνια στη Δροσιά, την ώρα που έλεγε «Χριστός Ανέστη», γινόταν πόλεμος, ναυτικές φωτοβολίδες, όπλα. Προσπάθησε κάποια στιγμή να τους πει να σταματήσουν, «δεν είναι αυτό η Ανάσταση» τους έλεγε. Το ίδιο έλεγαν και οι επίτροποι, αλλά τι να κάνουν; Μια φορά τόλμησε ένας να το πει στον αστυνόμο. «Μην τα βάζεις με τα έθιμα» του είπε. Πού να απευθυνθείς;

«Διαγενομένου του Σαββάτου», διάβασε ο παπα-Διονύσης, «και ουδενί ουδέν είπον. Εφοβούντο γαρ», Τελείωσε το ευαγγέλιο. Εψαλε το πρώτο «Χριστός Ανέστη», άναψε ο πόλεμος. Κρότοι και φώτα παντού. Ο κόσμος φοβήθηκε. Ο Χρηστάκος σήκωσε τα μάτια του και κοίταξε τον πατέρα του. Ετοιμος ήταν να πει: «Τέλος! Αν δεν σταματήσετε, δεν θα κάνουμε Ανάσταση σήμερα». Την ώρα εκείνη ο Κ., γείτονας, 25 χρονών παιδί, είχε πάρει ένα πιστόλι ναυτικό κι έριξε. Η φωτοβολίδα χτύπησε σε ένα δέντρο, γυρνάει και χτυπάει τον Χρηστάκο στο πρόσωπο. Πάγωσε ο παπα-Διονύσης… «Παιδί μου», είπε, «παιδί μου!» Αυτό ήταν το «Χριστός Ανέστη» που άκουσαν στη Δροσιά εκείνη την Ανάσταση.

Ετρεξαν το παιδί στο νοσοκομείο, στην εντατική. Πέντε μέρες ο παπα-Διονύσης κρατούσε το χεράκι, όπως το κρατούσε πάντα όταν αρρώσταινε, και παρακαλούσε για ένα θαύμα, να σωθεί το παιδί, ο Χρήστος, ο Χρηστάκος του. Οι φίλοι του έλεγαν: «Να τον κρεμάσουμε τον φονιά, σκότωσε το παιδί!» Τους είπε να σωπάσουν.

«Αφήστε τον, σας παρακαλώ, δεν θέλω ούτε να διωχθεί, εμείς φταίμε που τόσα χρόνια το ανεχτήκαμε και κοροϊδεύαμε τον Χριστό με τα βεγγαλικά και δεν προσπαθήσαμε να τους σταματήσουμε. Εμείς φταίμε. Ας τιμωρηθεί το παιδί με την αγάπη μας. Τι θα έκανε ο Χριστός στη θέση μας; Αυτό να ρωτάτε». Τέσσερα μερόνυχτα παρακαλούσε. Την τέταρτη νύχτα δεν ξέρουμε τι έγινε, ήταν στην εκκλησία, στο Ιερό, τον είδαν το πρωί κίτρινο αλλά γαληνεμένο. Λίγο πριν από τις 11 ήρθαν από το νοσοκομείο. «Δυστυχώς κάναμε ό,τι μπορούσαμε» είπαν. Ο παπα-Διονύσης κοίταξε τον ουρανό κι ένα δάκρυ κύλησε από τα μάτια του στο χώμα.

Η άλλη μέρα, η αναστάσιμη, ήταν για τη Δροσιά μεγάλη Παρασκευή. Ασπρο το φέρετρο. Κι ο παπα-Διονύσης, χλομός, δίπλα να του κρατάει το χεράκι, όπως έκανε πέντε μέρες τώρα στην εντατική. Τον κρατούσε και περνούσε μπροστά του όλη η μικρούλα ζωή του Χρηστάκου. Η εγκυμοσύνη, «μην κουνιέσαι, θα τα κάνω όλα εγώ», η ώρα της γέννησης, η χαρά μόλις ήρθε κι όλα πήγανε καλά. Θυμήθηκε την ώρα που έβγαζαν τον γιο του από την αίθουσα τοκετού κι άνοιξε τα ματάκια του και τον κοίταξε: «Γεια σου, Χρηστάκο». Θυμήθηκε τα πρώτα ξενύχτια, αυτός σηκωνόταν με το πιο μικρό του κλάμα, και μετά δεν μπορούσε να κοιμηθεί, τον έπιανε λιγάκι ο ύπνος στον όρθρο, εκεί κοντά στην Αγία Τράπεζα. Θυμήθηκε την πρώτη μέρα στο δημοτικό πριν από λίγους μήνες. Είχε πάρει μια τσάντα μεγαλύτερη από το μπόι του και πήγαινε με το κεφάλι ψηλά, περήφανος, κρατώντας το χέρι του.

Οταν τέλειωσαν τα της κηδείας, τον πίεσαν να κάνει μήνυση. Αυτός και πάλι αρνήθηκε. Την άλλη μέρα πήγε στον Κορυδαλλό. Τον έψαξε. Αυτόν που τον έλεγαν φονιά. Μόλις είδε τα μάτια, δάκρυσε και του έπιασε το χέρι. Κλαίγανε και οι δύο. «Σώπα», του είπε, «αυτός που δίνει τη ζωή γνωρίζει». Και τον συγχώρεσε.

ΥΓ. Πρόκειται για μια αφήγηση ενός πραγματικού περιστατικού που συνέβη το Πάσχα του 2011. Νεκρός ήταν ο Χρήστος Σούτζιος, επτά χρονών, γιος του εφημέριου Διονυσίου Σιούτζιου στο χωριό Δροσιά της Εύβοιας.

 

Το δάκρυ στο Αγιο Ποτήριο
Μια Κυριακή του Ιουνίου ήταν το μνημόσυνο. Στο «σα εκ των σων» κοίταξε τον σταυρό στην Αγία Τράπεζα. Δεν ήταν ο Χριστός αυτός, ο Χρηστάκος του ήταν, ο Χρηστάκος που τον κοίταζε. Δάκρυσε ο πατέρας. Οταν ξανακοίταξε τον σταυρό, είδε στο πρόσωπο του Χριστού το παλικάρι που ήταν ακόμα στη φυλακή που τον είχαν για φονιά του γιου του. Οταν ξανασήκωσε τα μάτια, είδε το πρόσωπο του Χριστού να δακρύζει και το δάκρυ να πέφτει στο Αγιο Ποτήρι.

Κείνη τη μέρα κοινώνησε όλη την πίκρα του κόσμου. Κείνη τη μέρα κοινώνησε ‘ολη τη χαρά της Ανάστασης που υπερβαίνει το χρόνο και αγγίζει τις καρδιές των ανθρώπων που μπορούν ακόμα να αγαπήσουν. «Δεύτε προς με πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι, καγώ αναπαύσω υμάς» άκουσε στην καρδιά του… «Δεύτε».

Ξενώνας "Νακαράκη"

cafe1743 steni logo oval2

69033226 106380027403869 8482116159657738240 n

          Ταβέρνα ο Πλάτανος

Δίρφη

Κατάλευκη στο χειμωνιάτικο φως φαντάζει από μακρυά σαν παγωμένο ηφαίστειο, γι’ αυτό κι οι ορειβάτες την αποκαλούν το «Μικρό Φούτζι», μιας και προσομοιάζει με το όρος Φούτζι, το ψηλότερο βουνό (και ενεργό ηφαίστειο) της Ιαπωνίας.

Το ποτάμι της Στενής Ευβοίας

Το ποτάμι της Στενής έρχεται από τις πηγές της Δίρφης, που αναβλύζουν στις πλαγιές της μέσα από κεφαλάρια, νερομάνες, φλέβες και κεφαλόβρυσα και που μέσα από νεροσυρμές καταλήγουν στο ποτάμι και το γεμίζουν για να περάσει με μεγαλοπρέπεια από την Άνω και την Κάτω Στενή. με τον ατέλειωτο παφλασμό των νερών του. Σαν μια αδιάκοπη υγρή συμφωνία που εκτελείται χειμώνα-καλοκαίρι σε όλη τη μουσική κλίμακα, από καταρράκτες με αδιάκοπη ροή, που δίχως στιγμή διαλείμματος, χαρίζουν τη μουσική τους όλες τις ώρες του έτους από πρωί μέχρι νύκτα και από νύκτα μέχρι το πρωί.

Ξεροβούνι

Το Ξεροβούνι είναι ένας ασβεστολιθικός ορεινός όγκος στην Κεντρική Εύβοια και αποτελεί στην ουσία συνέχεια του ορεινού συγκροτήματος της Δίρφης (προς τα νότια). Η ψηλότερη κορυφή του, ο Πορτάρης, έχει υψόμετρο 1.453 μ. Έχει και μια δεύτερη κορυφή, αγνώστου ταυτότητας, με υψόμετρο 1.412 μ. Η βλάστηση του βουνού αποτελείται κυρίως από πεύκα και έλατα και δευτερευόντως από δάση οξυάς και καστανιάς.

Φαράγγιι της Αγάλης

Το φαράγγι της Αγάλης είναι ένα από τα ομορφότερα φαράγγια της Εύβοιας και αναπτύσσεται στις δυτικές πλαγιές της Δίρφης. Το μήκος του φτάνει τα 5 χιλιόμετρα. Η είσοδος του φαραγγιού βρίσκεται σχεδόν 2 χιλιόμετρα ανατολικά από το χωριό Άγιος Αθανάσιος, και συγκεκριμένα μετά το γήπεδο του οικισμού. Φτάνοντας στο χωριό, ενημερωτικές πινακίδες θα σας κατευθύνουν προς την είσοδο του φαραγγιού.

Η ΟΡΕΙΝΗ ΧΛΩΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΥΒΟΙΑΣ

Η Digitalis ferruginea, απαντάται σε αφθονία στο Ξηροβούνι. Στο κέντρο της Εύβοιας, η Δίρφη (το ψηλότερο βουνό της), το Ξηροβούνι και η περιοχή της Στενής αποτελούν έναν σημαντικό βοτανικό παράδεισο, με σπάνια είδη λουλουδιών. Από αυτά, ορισμένα φύονται μόνον σε τούτη την περιοχή και πουθενά αλλού στον κόσμο.

Εισάγετε τη διέυθυνση σας και βρείτε την καλύτερη διαδρομή για εσάς!

Χάρτης της περιοχής